Formy wystąpień publicznych

Wyróżnia się cztery formy wystąpień publicznych: wystąpienie spontaniczne (bez przygotowania), wystąpienie w oparciu o przygotowane punkty (improwizacja), wystąpienie przygotowane (gruntownie dopracowane) i wystąpienie odtwórcze (przeczytane z kartki). Każda z tych form ma swoje wady i zalety.

Przemówienia spontaniczne wymagają od mówcy dużej sprawności językowej, koncentracji a przede wszystkim intuicji, która pozwoli mu ocenić, co w danych okolicznościach jest odpowiednie. Zaletą tego typu wystąpień jest to, że mówca może od razu zareagować na konkretną sytuację, wykazać się przytomnością umysłu i dostosować do nastroju słuchaczy. Niebezpieczeństwo tkwi w tym, że zaskoczony koniecznością natychmiastowego, publicznego zabrania głosu, mówca sięgnie po utarte frazy i niepewne sformułowania lub - co gorsza - zacznie gubić się w labiryncie swych nieuporządkowanych myśli, czym wywoła zniecierpliwienie słuchaczy.

Lepsze w tym względzie jest wystąpienie w oparciu o punkty.