Kompetencje emocjonalne to jeden z kluczowych obszarów w życiu dziecka, który kształtuje się od początku jego istnienia. Nawet gdy reakcja na dane odczucie nie jest jeszcze możliwa, to nasz układ nerwowy poszukuje już warunków rozpoznawanych jako gwarantujące stabilność i bezpieczeństwo.

Wiadomo, że w okolicznościach niesprzyjających stabilizacji możliwość rozwoju w tym obszarze jest utrudniona. Wtedy najczęściej pojawiają się różnego rodzaju strategie, których stosowanie utrwalamy po to, by przetrwać. Gwarancja przeżycia to dla dziecka kluczowy element. Dlatego tak ważne jest skupienie uwagi najmłodszych na tym, co zapewnia im poczucie stabilności i bezpieczeństwa, pozwala w spokoju przyglądać się sobie i światu – temu, co dziecko czuje, oraz sposobom wyrażania uczuć. Kluczowe w pracy z małym dzieckiem staje się zatem tworzenie takich warunków wychowywania, w których wspieranie, słuchanie i współtowarzyszenie stanowią bazę dla uczenia się własnych emocji, akceptacji różnych stanów oraz dla radzenia sobie z trudnościami, także w kontakcie z drugim człowiekiem.

Jaka jest rola przedszkola w tym procesie? Każda placówka wychowawcza jest miejscem, w którym istotną rolę odgrywają różnego rodzaju relacje społeczne. Małe dziecko doświadcza w tym miejscu wielu kontaktów, poznaje wzorce zachowań. Dorośli, których spotyka, powinni być dla niego inicjatorami stabilnych i bezpiecznych relacji oraz źródłem wsparcia. Sala przedszkolna powinna być zatem miejscem bezpiecznego uczenia się świata emocji własnych i innych ludzi. Warto pod tym kątem spojrzeć na walentynki. Wyjście odrobinę poza schemat w kierunku relacyjności może przynieść wiele dobrego. Poniższa propozycja dnia życzliwości to czas, w którym możemy szczerze przyjrzeć się innym osobom oraz sobie.