Idziemy w góry po widok z góry Tygodniowy plan pracy dydaktyczno-wychowawczej Opracowanie merytoryczne i graficzne: Anna Uhlik, pedagog, specjalność edukacja elementarna i terapia peda-gogiczna, magister zarządzania – rozwój potencjału społecznego, nauczyciel w szkole podstawowej, nauczyciel przedszkolny, terapeuta pedagogiczny; Wojciech Uhlik, przedsiębiorca, z zamiłowania grafik i ilustrator, zwo-lennik pedagogiki zabawy Cele: • poznawanie różnych typów krajobrazu w Polsce – górski, • zapoznanie się ze sposobami spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu, • kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała oraz na kartce papieru, • porównywanie wielkości przedmiotów, • tworzenie wypowiedzi ustnych – opisywanie widoków górskich, • rozwijanie umiejętności matematycznych – gra planszowa (przeliczanie oczek i pól), • kreślenie – szlaczki, • tworzenie makiety – malowanie farbami. Materiały dydaktyczne: • karty pracy, pionki, kostki, projektor multimedialny, laptop, fotografie widoków gór-skich, mapa Polski, szary papier, farby plakatowe, kubeczki, pędzelki, termos, latarka, jednorazowa peleryna, plaster, menażka, różne rodzaje skał, flamastry, pastele. Połowa wakacji za nami. Cały czas niosą nas nogi, byśmy mogli podziwiać świat. Wokół tyle ciekawych krain do odkrycia. Każde miejsce ma w sobie coś interesującego dla małych po-dróżników. Przyroda zachęca do relaksu na świeżym powietrzu. Pojedźmy w góry i powę-drujmy na jakiś szczyt. Nie będzie łatwo, na szczęście widok, który będzie na nas czekał, wy-nagrodzi nam nasz wysiłek. ZADANIA DO WYKONANIA 1. Idziemy pod górę Nauczyciel prezentuje dzieciom kartę główną. Stanowi ona grę planszową w postaci olbrzy-miej góry, na którą trzeba się wspiąć. Przedszkolaki dobierają się parami, a następnie biorą udział w podejściu. Otrzymują również pionki i kostkę. Wychowankowie rzucają kolejno kostką i przesuwają się o wskazaną liczbę oczek. Gra trwa dopóty, dopóki obaj gracze nie po-dejdą na sam szczyt. Karta główna Następnie nauczyciel rozpoczyna z podopiecznymi rozmowę związaną z górami: „Czy ktoś z was pojechał kiedyś z rodzicami na wycieczkę w góry? Czy znacie nazwy jakiegoś szczytu lub pasma górskiego położonych na terenie naszego kraju?” Nauczyciel wymienia niektóre z nich: Śnieżka, Szczytnik, Rysy. „Z czym wam się kojarzą te nazwy?” Po chwili prowadzący wskazuje je na mapie. „Co zabralibyście do plecaka, udając się na wycieczkę w góry?” Na-stępuje omówienie tematu. 2. Widoczek dla oczek Nauczyciel prezentuje dzieciom na ścianie za pomocą projektora multimedialnego różne wi-doki z szczytów gór. Zachęca dzieci do opisania tego co widzą – lasy, domy, drogi itd. Przed-szkolaki podają jak najwięcej szczegółów, a następnie wraz z prowadzącym zastanawiają się nad tym, jak wygląda świat widziany ze szczytu góry. Jakiej wielkości były zaobserwowane przez maluszków elementy? Przykład: „Dom był mały, a w rzeczywistości jest duży”. 3. Patrzę na... W ramach podsumowania tej części, warto udać się z dziećmi, jeśli to możliwe, na ostatnie piętro budynku przedszkolnego i spojrzeć na świat z góry. Dzieci zapamiętują małe domy, ludzi, drzewa, a następnie swoje obserwacje przelewają na duże arkusze szarego papieru. Ich kolejnym zadaniem będzie namalowanie farbami plakatowymi świata oglądanego z wysoko-ści. Po wykonaniu prac następuje ich prezentacja. 4. Porównywanie wielkości Prowadzący przynosi dzieciom pięć przedmiotów związanych z wyposażeniem plecaka każ-dego piechura: termos, latarkę, jednorazową pelerynę, plaster, menażkę. Zadaniem wycho-wanków jest ich porównanie. Nauczyciel zestawia przedmioty ze sobą, dzieci zaś oceniają ich wielkość względem siebie. Przykład: termos jest większy niż peleryna, plaster jest mniejszy niż menażka. Na sam koniec maluszki otrzymują jeszcze jedno wyzwanie, mają uporządkować przedmioty od największego do najmniejszego. Po wykonaniu zadania wychowawca omawia z przedszkolakami poprawność jego wykonania. POZOSTAŁE ZADANIA 1.Wchodzimy po schodach Prowadzący zaprasza dzieci do wspólnej wspinaczki. Tym razem nie będziemy zdobywać szczytu, lecz wchodzić po schodach. Dzieci wraz z prowadzącym pokonują żwawym krokiem jedno piętro schodów. Okazuje się, że przy kolejnym podejściu czeka na przedszkolaki mała niespodzianka. Przy co trzecim stopniu znajduje się duża skała. Aby ją zdobyć, wszystkie przedszkolaki muszą wykonać konkretne wyzwanie. Zadaniem wychowanków jest wykonanie poleceń i zebranie ze schodów wszystkich skał: 1. Trzymając się poręczy, wszyscy stają na jednej nodze. 2. Każdy wypowiada drugą głoskę swojego imienia. 3. Wszyscy podnoszą prawą rękę do góry. 4. Łapiemy się lewą ręką za prawe ucho. 5. Wypowiadamy imię sąsiada stojącego po prawej/lewej stronie/z przodu/ z tyłu (decy-duje wychowawca w zależności od rozmieszczenia przedszkolaków). 2. Różne skały Nauczyciel przynosi zgromadzone podczas „wspinaczki” skarby i wraz z wychowankami sia-da w kole. Wbrew pozorom skały bardzo różnią się od siebie. Dzieci oglądają za pomocą lup różne rodzaje skał. Następnie wychowawca opowiada przedszkolakom krótko o każdej z nich, zwracając uwagę na ich cechy charakterystyczne. Na koniec zadania wszystkie skały zostają umieszczone w specjalnym miejscu w sali, tworząc wystawę. 3. Szlaczkowe góry Wychowawca rozdaje podopiecznym kartę pracy. Znajduje się na niej kilka górskich pasm o różnych wysokościach. Zadaniem maluszków jest jak najdokładniejsze podążanie kredką lub flamastrem po „górskich” szlaczkach. Podczas pracy zwracamy uwagę na to, by mali od-krywcy nie spieszyli się i ćwiczenie wykonywali najdokładniej, jak potrafią. Karta pracy nr 1 4. Rysunkowe dyktando Przedszkolaki dostają od nauczyciela nową kartę pracy. Umieszczono na niej góry. Zadaniem wychowanków jest dorysowanie do otrzymanej ilustracji za pomocą flamastrów elementów, o których wspomni wychowawca. Ważne, aby dana rzecz znalazła się w odpowiednim miej-scu wskazanym przez prowadzącego. Drogie dzieci, wspólnie wyruszamy na górską wędrówkę! Przed nami roztacza się śliczne pasmo gór składające się z pięciu szczytów. Na trzecim szczycie widać mały domek. O! To pewnie schronisko! Warto tam wstąpić na mrożoną herbatkę. Jest piękny słoneczny dzień. Z lewego, górnego rogu kartki zerka na nas ciepłe słońce. Pod pierwszą górą pasie się stado białych owieczek. Jest ich dokładnie pięć. Ale cóż to!? Jedna mała czarna owieczka za bardzo oddaliła się od swojego stada i zawędrowała aż pod piątą górę. To prawdziwa podróżniczka, zwłaszcza że musiała pokonać gęsty las, który mieści się pod czwartą górą. Miejmy nadzieję, że właściciel szybko ją znajdzie. Moi drodzy, okazuje się, że nie jesteśmy tutaj jedyną wycieczką. Właśnie cała grupa dzieci zdobyła drugi szczyt. Gratulujemy!” Karta pracy nr 2