Uważne patrzenie Podobno aż 80 proc. informacji przyjmowanych przez mózg to bodźce wizualne, a przez oko przechodzi aż 35 tys. obrazów w ciągu godziny. Skupienie uwagi w takich warunkach naprawdę jest sztuką! Tym bardziej uważne patrzenie działa na uspokojenie umysłu i zmniejszenie prędkości myśli. Patrząc na coś z uwagą, dostrzegamy więcej szczegółów i mamy wrażenie spowolnienia wszystkiego, co nas otacza. Okazuje się, że tętno również wtedy zwalnia. Rozumiemy więcej z przeczytanego tekstu, robimy mniej błędów podczas pisania, szybciej pojmujemy schematy i wzory na tablicy. Wymienione niżej ćwiczenia mogą być inspiracją, warto np. wykorzystywać je (lub jakieś elementy) podczas zajęć. Ćwiczenia na uważne patrzenie Poznawanie na nowo Zachęć dzieci, aby wzięły do ręki jakiś często używany przedmiot, który obecnie mają przed sobą. Może być to długopis, ołówek, gumka, temperówka albo cokolwiek innego. Zachęć, aby przez wyznaczony czas (minuta lub dwie) oglądały go jakby widziały go po raz pierwszy w życiu. Ze wszystkich stron, bardzo dokładnie. Następnie zadaj pytania: „Co nowego zauważyłeś, oglądając przedmiot?”, „Co cię zaskoczyło?”, „Jakie ma kolory?”, „A inne szczegóły?”. Systematycznie wykonywane ćwiczenie polepsza percepcję wzrokową w codziennym życiu. Inną opcją może być wybranie przedmiotu obserwacji gdzieś w oddaleniu, a potem opisywanie jego cech – reszta uczestników zabawy zgaduje wtedy, co obserwował opowiadający. Kształty w wodzie Do wykonania tego ćwiczenia potrzebny jest duży słoik wypełniony wodą, do którego wpuszcza się kroplę barwnika. Tworzące się wzory mają za zadanie skoncentrowanie na nich wzroku, a zabawa polega na wymyślaniu, co przypominają tworzące się kształty. Opcją tego ćwiczenia na zewnątrz podczas ładnej pogody jest wspólne leżenie na ziemi i oglądanie w tym samym kierunku płynących po niebie obłoków. Zapamiętywanie Przygotuj wcześniej w woreczku nieduże, ale różne kamyczki. Następnie pozwól wylosować uczestnikom po jednej sztuce. Sięgnij również po jeden dla siebie i baw się z grupą. Każdy ma w spokoju i z uwagą przyglądnąć się swojemu przedmiotowi. Trzeba zapamiętać, jaki kamyk ma kolor, kształt i znaki szczególne. Następnie wszystkie kamyczki wędrują ponownie do worka, którym potrząsasz i wysypujesz niego zawartość na środek. Każdy ma za zadanie odnaleźć swój kamyk. Im większa grupa, tym większe szykuje się zamieszanie w tej fazie ćwiczenia. Dlatego też można przeprowadzać ją nawet z jednym dzieckiem.