W metodzie planu daltońskiego unika się zbędnych słów, niepotrzebnych komentarzy czy instrukcji. To kolejna myśl pedagogiczna kierująca się zasadą, że nie metody podające, a metody związane z działaniem i doświadczaniem pozwalają odnieść największe sukcesy. PAULINA DOMAŃSKA Już od paru lat polskie prawo oświatowe nakazuje i pomaga dzieciom z problemami rozwojowymi, różnymi stopniami upośledzenia lub innymi zaburzeniami w uczęszczaniu do publicznych placówek ogólnodostępnych. Ułatwiają to bez wątpienia przepisy związane z organizacją pomocy psychologiczno- pedagogicznej. Przedszkola chętniej i odważniej podejmują tego typu wyzwania, choć wcale nie oznacza to, że jest łatwiej. Praca z dzieckiem z trudnościami w uczeniu się przy – najczęściej pełnej odrębnych charakterów – reszcie grupy nie jest wcale prosta, ale nie niemożliwa. Jak zatem indywidualizować pracę w przedszkolu? To pytanie nie dotyczy jedynie organizacji pracy w przypadku, gdy mamy do czynienia z orzeczeniami czy opiniami poradni psychologiczno-pedagogicznej. Każda grupa przedszkolna jest pełna indywidualnych potrzeb, a nauczyciel powinien przygotowywać się do swojej pracy, biorąc pod uwagę każdego podopiecznego z osobna. Na drodze edukacyjnej nie wolno nikogo „zagubić” ani pominąć. Bardzo przydatna do realizacji tego założenia może być metoda oparta na planie daltońskim.