OPUBLIKOWANO: 3 SIERPNIA 2018
Życie codzienne w powstańczej Warszawie
Na zdjęciu radośni, uśmiechnięci, pełni młodzieńczego wigoru. W rzeczywistości przyszło im żyć w czasach, kiedy garnitur zamienili na sprany mundur, a książki albo piłkę na karabiny. Kiedy 1 sierpnia 1944 roku wybiła godzina „W”, musieli porzucić swoje marzenia i plany, żeby stanąć do walki w powstaniu warszawskim, jednym z najbardziej bohaterskich aktów Polaków w czasie II wojny światowej. Jednak nawet zbrojne wystąpienie przeciwko okupantowi nie odebrało powstańcom i ludności cywilnej wszystkiego. W Warszawie nadal toczyło się zwyczajne życie codzienne, choć pod osłoną walk.
Niespokojna codzienność
Zarówno powstańcom, nieustannie obmyślającym plan walk i próbującym zdobyć zapasy jedzenia oraz amunicji, jak i samym mieszkańcom Warszawy nie było łatwo żyć w stolicy przez 63 dni powstania. Wojna toczyła się już od kilku lat, co odcisnęło piętno nie tylko na kondycji materialnej, ale również psychicznej. Ludność cywilna mimo że nie uczestniczyła w walkach, to jednak odczuwała niepokój codzienności.
