OPUBLIKOWANO: 12 STYCZNIA 2018
Arteterapia w procesie rewalidacji dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Część II
Wykorzystanie różnych technik terapii opierających się na ekspresji plastycznej, muzycznej czy teatralnej staje się coraz powszechniejsze. Poradnie psychologiczno-pedagogiczne, ośrodki zajmujące się resocjalizacją, kształceniem i wychowaniem młodzieży trudnej, niedostosowanej społecznie oraz zwykłe placówki oświatowe to miejsca, w których psycholodzy i pedagodzy, jak również nauczyciele i wychowawcy posługują się w pracy z dziećmi i młodzieżą różnego typu technikami wyrazu artystycznego jako formami terapii. Technikami arteterapii są: muzykoterapia, teatroterapia, biblioterapia, twórczość plastyczna oraz choreoterapia. W poprzedniej części artykułu została opisana terapia za pomocą plastyki, a także muzykoterapia.
Teatroterapia
Teatr cechuje wielokierunkowość działań i różnorodność form, które pozwalają na wykorzystywanie go w różnych pozaartystycznych obszarach działalności człowieka. Jednym z takich obszarów jest teatroterapia.
Teatroterapia to spontaniczne przedstawienie teatralne sprzyjające odreagowaniu stłumionych emocji, przeżyć, negatywnych zachowań. W zajęciach teatroterapeutycznych w poradni wykorzystuje się dramę i psychodramę. Dramaterapia, granie ról oraz psychodrama to techniki arteterapii odwołujące się do klasycznego i awangardowego teatru.
W sesji dramaterapeutycznej z podopiecznymi prowadzone są zajęcia określane umownie parateatralnymi, oparte na najprostszych etiudach aktorskich, poczynając od prostych ćwiczeń gimnastycznych, poszerzonych o ćwiczenia głosowe, mimiczne, sposoby wyrażania emocji, poprzez ćwiczenia pantomimiczne do rozbudowanych scenek pantomimicznych. Zajęcia te są uzupełniane graniem ról, w których rekonstruowane są zdarzenia z codziennego życia, aby uczniowie mogli wytrenować swoje zachowania i następnie wykorzystywać je w realnych sytuacjach. Przy użyciu tej techniki ćwiczona jest zazwyczaj pojedyncza sytuacja.
