OPUBLIKOWANO: 12 STYCZNIA 2018
Postawy rodzicielskie a prawidłowe funkcjonowanie dziecka
Rodzice nadmiernie chroniący dzieci przed światem zewnętrznym nie uczą ich, jakie naprawdę jest życie. Jak świadomie kierować wychowaniem dziecka, aby w przyszłości było samodzielne i potrafiło unikać destrukcyjnych zachowań?
Właśnie zakończył się cykl spotkań z mamą Piotrka. Przyszła do poradni, ponieważ przestała rozumieć swoje dziecko. Przez całe życie robiła dla niego wszystko i nagle zaczęła odnosić wrażenie, że jej prawie dorosły syn coraz bardziej się od niej odsuwa.
Historia Piotrka
Piotrek jest aktualnie uczniem Ochotniczego Hufca Pracy. Mieszka w internacie, ale często przyjeżdża do domu. Mama go kocha, ale przebywanie z nim pod jednym dachem bywa trudne. Od momentu przekroczenia przez niego progu domu mama robi więc wszystko, by zapewnić rodzinie względny spokój. Piotrek jest najstarszy w rodzinie. Ma dwie dużo młodsze siostry, pochodzące z innego związku mamy.
Chłopak jest pewny siebie, arogancki, wulgarny, zaczepny, łatwo wpada w niekontrolowaną złość, chce dominować w rodzinie. Poza tym pali, pije, poznał już izbę wytrzeźwień i miał konflikt z prawem (próba włamania – ma kuratora). Potrafi jednak być wesoły, uczynny. Przytula wtedy mamę, chociaż częściej poklepuje ją i szturcha, okazując w ten sposób swoje uczucie.
Nie zawsze tak było. Piotrek był dzieckiem raczej nieśmiałym, płaczliwym, dużo czasu przebywał z mamą, która robiła wszystko, żeby wynagrodzić chłopcu fakt wychowywania się bez ojca. Nie był lubiany przez rówieśników, nazywano go syneczkiem mamusi. Chłopiec lubił przebywać tylko z nią. Zdaniem mamy wszyscy koledzy byli nieodpowiedni dla jej syna. Zaczepiali go, co dla Piotrka było dużym problemem. Chłopiec nie umiał im się przeciwstawiać, więc robiła to za niego mama. Z czasem zaczął skarżyć, wyolbrzymiać, kłamać. Pojawiły się trudności w szkole, a później wagary. Mama zawsze usprawiedliwiała zachowanie Piotrka. Jednocześnie miała dla niego coraz mniej wolnego czasu. Dużo pracowała. Podkreślała, że syn jest najważniejszym mężczyzną w jej życiu, zapewniała go, że bardzo go kocha, a jednocześnie opowiadała, jak niedobry jest jego tata, który ich zostawił. Mówiła, że tata nie chce z nimi być i jest jej z tego powodu ciężko. Często przy tym płakała i brała tabletki uspokajające. Wzbudzała w chłopcu niechęć, prawie nienawiść w stosunku do ojca.
Ojciec założył nową rodzinę, nie spotykał się z Piotrkiem. Będąc dzieckiem, chłopiec często myślał, że kiedyś policzy się z tatą za krzywdy, które wyrządził mamie i jemu. Po długim czasie w życiu mamy pojawił się nowy partner, relacje między nim a Piotrkiem były jednak dalekie od ideału. Z tego związku urodziły się siostry, bliźniaczki. Wtedy zaczęły narastać konflikty Piotrka z partnerem mamy. Chłopiec stał się leniwy, roszczeniowy, zaborczy, manipulował mamą. Między dorosłymi dochodziło do licznych awantur, które dotyczyły głównie problemów wychowawczych. Drugi związek mamy szybko się rozpadł.
Obecnie Piotrek traktuje mamę jak dobrą kumpelkę, która wszystko zrozumie. Nie okazuje jej jednak szacunku. Sam nie potrafi spojrzeć krytycznie na swoje błędy, problemy widzi u innych. Nie czuje się ofiarą, ale jest niechętnie i agresywnie nastawiony do otoczenia.
Analiza problemu
