Samotność Portugalczyka – czyli nostalgia w blasku słońca

Iza Klementowska, Samotność Portugalczyka, Wydawnictwo Czarne, Warszawa 2016

Opracowała: Paulina Śliwińska, edukatorka, pasjonatka samorozwoju, zdrowego trybu życia, animatorka sportowa, autorka artykułów i publikacji z dziedziny biomedycyny i inżynierii genetycznej, od lat fascynuje się tematami związanymi z rozwojem, doskonaleniem i kompetencjami miękkimi

O Izie Klementowskiej mówi się od dłuższego czasu, że to Kapuściński w spódnicy. Autorów łączy wiele: ponadprzeciętna wrażliwość, ciekawość świata i pragnienie zrozumienia człowieka – jego losu, doświadczeń, tajemnic. A także chęć poznania mechanizmów odpowiedzialnych za ludzkie działanie. Oboje doskonale operują słowem, choć w różny sposób w nim się ujawniają. W przeciwieństwie do swojego sławnego kolegi, Klementowska za słowem się raczej ukrywa. Jest bardzo skromna, subtelna w eksponowaniu własnego „ja”. Świadomie na drugim planie, w cieniu. W tej postawie przejawia się szacunek do bohaterów jej reportaży – schowana za ich plecami, pozwala im być sobą, unikając zniekształcenia przekazu.

Klementowska to reporterka i dziennikarka znana z licznych publikacji. Jej teksty ukazywały się m.in. w „Dużym Formacie”, „Newsweeku” czy „Kontynentach”. Niektóre zamieszczono w antologiach (Swoją drogą, Pytania, których się nie zadaje, Odwaga jest kobietą). Sama napisała takie książki jak Samotność Portugalczyka, Minuty, Reportaże o starości, Szkielet białego słonia