Nauka samodzielnego jedzenia i picia w żłobku
Między siódmym a ósmym miesiącem życia, a niekiedy trochę wcześniej lub nieco później, dziecko zaczyna interesować się tym, co znajduje się na jego talerzyku podczas posiłku. Wkłada rączki do miseczki, próbuje złapać łyżeczkę, którą jest karmione. W ten sposób sygnalizuje gotowość do nauki samodzielnego jedzenia i jest to ważny moment w jego rozwoju.
Nauka samodzielnego jedzenia i picia to kamień milowy w rozwoju dziecka. Należy uszanować, jeśli malec nie jest jeszcze na to gotowy. Do każdego dziecka trzeba podchodzić indywidualnie i nie powinno się porównywać go z jego rówieśnikami. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie i nie można za wszelką cenę przyspieszyć pewnych procesów rozwojowych. Należy cierpliwie czekać i bacznie obserwować podopiecznego, aby w odpowiednim momencie rozpocząć naukę samodzielnego jedzenia i picia. Jej zbyt długie odkładanie także nie jest najlepszym pomysłem, ponieważ oswaja malucha z uczuciem bierności, ponadto nie sprzyja rozwojowi motorycznemu i odbiera dziecku ważny powód do dumy.
Maluch musi być fizycznie gotowy na naukę samodzielnego jedzenia i picia. Oznacza to, że nie może wypychać językiem z buzi tego, co w niej ma. Wielu rodziców uważa, że dziecko uczęszczające do żłobka bez ich pomocy nauczy się samo jeść i pić. Nic bardziej mylnego. Prawdą jest, że w grupie dzieci szybciej uczą się pewnych zachowań, jednak rezultaty samodzielności będą prędzej widoczne wówczas, kiedy rodzice również włączą się do współpracy z placówką w działaniach zmierzających do usamodzielnienia się malca.
