OPUBLIKOWANO: 8 LUTEGO 2017
Komunikacja z dzieckiem w gabinecie. Część I. Pierwszy kontakt
Podstawą wszelkich relacji międzyludzkich jest komunikacja. Powstałe niepowodzenia w prowadzonym dialogu czy zbytnie trzymanie się własnych poglądów są przyczyną narastających nieporozumień i konfliktów. Filar komunikacji stanowią zasady pozwalające na aktywne słuchanie i wyrażanie własnych oczekiwań. Praca z dzieckiem wymaga wyjątkowych umiejętności komunikacyjnych, pozwalających nawiązać z nim prawidłowy kontakt, który umożliwia zrozumienie i ustalenie jego potrzeb. Pozwala to na wdrożenie zmian w jego funkcjonowaniu, które sprzyjają prawidłowemu rozwojowi. Przedstawienie planowanych zmian wymaga doboru słów, argumentów i efektywnych technik przekazu, które gwarantują zrozumienie stawianych wymagań i minimalizują sprzeciw.
Najważniejszy jest pierwszy kontakt
Wizyta diagnostyczna w poradni psychologiczno-pedagogicznej to dopiero wstęp do udzielenia wsparcia dziecku i jego rodzinie. Spotkanie zawsze kończy się określeniem zaleceń, których celem jest kontynuacja pracy pozwalającej na wyeliminowanie lub złagodzenie niepokojących symptomów. Niekiedy spotkania te są kontynuowane w postaci terapii pedagogicznej, logopedycznej, warsztatów, socjoterapii, psychoterapii oraz innych zajęć wspierających. Od pierwszego kontaktu, który zachodzi intuicyjnie w przeciągu kilkunastu sekund, zależy powodzenie całego wsparcia. Zwłaszcza że wprowadzane przez specjalistów zmiany są zazwyczaj trudne do zaakceptowania zarówno przez dziecko, jak i jego rodziców.
