OPUBLIKOWANO: 8 GRUDNIA 2016
ZAKTUALIZOWANO: 31 LIPCA 2017
Współpraca szkoły z policją
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1749 ze zm.),
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1822 ze zm.),
- Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1654 ze zm.),
- Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1189),
- Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1390),
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz.U. z 2011 r. Nr 209 poz. 1245),
- Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1782 ze zm.).
Aby placówka oświatowa mogła prawidłowo funkcjonować, konieczne jest zapewnienie w niej bezpieczeństwa – zarówno dzieciom, jak i wszystkim pracownikom. Jednym ze sprzymierzeńców szkoły w realizacji tego nadrzędnego celu jest policja. Jej współpracę z placówką oświatową przewiduje prawo oświatowe, które uwzględnia udział organów ścigania nie tylko w działaniach profilaktycznych szkoły, ale i w podejmowanych przez jej przedstawicieli działaniach interwencyjnych.
Współpraca na co dzień
Osobą, która na co dzień współpracuje z policją, jest pedagog szkolny. Jeżeli w szkole brak jest tego specjalisty, z policją kontaktuje się głównie zastępca dyrektora do spraw pedagogicznych. Do jego zadań należy rozpoznawanie potrzeb placówki w ramach tej współpracy oraz kierowanie poszczególnymi sprawami z udziałem funkcjonariuszy. O każdym wejściu przedstawicieli policji na teren szkoły powinien być powiadomiony jej dyrektor, który bezpośrednio odpowiada za bezpieczeństwo wszystkich członków społeczności szkolnej. Przed udzieleniem funkcjonariuszowi jakichkolwiek informacji czy zgody na podjęcie zaplanowanych przez organy ścigania zadań dyrektor powinien wylegitymować go na podstawie dokumentów służbowych.
Prawo oświatowe
Zgodnie z prawem każda placówka oświatowa musi posiadać program profilaktyki. Składa się on z trzech części: działań uprzedzających, które mają zapobiegać zdarzeniom mogącym w negatywny sposób wpływać na poczucie bezpieczeństwa członków społeczności szkolnej, działań interwencyjnych, które wymagają stworzenia procedur służących za drogowskaz w sytuacjach kryzysowych, oraz działań naprawczych. Powinny one obejmować szereg zadań, których celem jest przywrócenie stanu równowagi i wyciągniecie wniosków z zaistniałej sytuacji kryzysowej. Zwłaszcza działania interwencyjne wymagają współpracy m.in. z organami ścigania i przedstawicielami pogotowia ratunkowego.
Wszelkie podejmowane kroki realizowane w programie profilaktyki muszą wynikać z przepisów prawa i być z nimi zgodne, w szczególności z Ustawą o postępowaniu w sprawach nieletnich, Kodeksem postępowania cywilnego i Kodeksem postępowania karnego. Należy również bezwzględnie pamiętać o uprawnieniach, jakie Karta nauczyciela przyznaje pracownikom oświaty – podczas wykonywania swoich obowiązków służbowych mają oni takie same uprawnienia jak funkcjonariusze publiczni.
Procedury
Sytuacje kryzysowe wymagają szybkiego podejmowania decyzji. Często stres, jaki im towarzyszy, powoduje, że działania pod jego wpływem są nieracjonalne, podejmowane pochopnie i częściej kieruje nimi instynkt niż rzeczywista dbałość o bezpieczeństwo osób, które są uczestnikami nagłego zdarzenia. Dlatego wcześniejsze ustalenie zasad postępowania w sytuacjach kryzysowych jest niezbędne i powinny one zostać uwzględnione w szkolnym programie profilaktyki. Udział w pracach nad programem powinna wziąć cała społeczność szkolna – nauczyciele i specjaliści, pracownicy administracyjni, rodzice oraz uczniowie. Aby procedury były wszystkim znane, część zajęć na początku każdego roku szkolnego powinna zostać poświęcona zapoznaniu z zasadami, które dotyczą uczniów. Podobne spotkania powinny być zaplanowane dla ich rodziców. Zmniejszy to lęk, rozwieje ewentualne wątpliwości i zniweluje opór przed stosowaniem ustalonych procedur.
Jednym z ważnych elementów procedur jest zwiększenie świadomości członków społeczności szkolnej na temat lokalnych organów ścigania. Dlatego zarówno w pokoju nauczycielskim, jak i w bibliotece, sekretariacie, w gablotach, w szatni i przed gabinetem pedagoga powinny znaleźć się dane teleadresowe komendy policji, jak również imienna lista funkcjonariuszy z ich zakresem uprawnień i obowiązków dotyczących współpracy ze szkołą i numerami telefonów, pod którymi są dostępni, oraz godzinami ich urzędowania.
Nawiązanie relacji
Podstawową jednostką policji zajmującą się osobami niepełnoletnimi jest wydział do spraw nieletnich i patologii, który funkcjonuje przy każdej komendzie policji. Do zadań jego funkcjonariuszy należy zapobieganie oraz zwalczanie przestępczości i demoralizacji nieletnich, a także przeciwdziałanie zjawiskom patologii społecznej, m.in.:
- inicjowanie, prowadzenie i koordynowanie działań profilaktycznych na rzecz dzieci i młodzieży – ich celem jest przeciwdziałanie zjawiskom związanym z łamaniem prawa i wchodzeniem w zachowania uznawane za patologię społeczną,
