OPUBLIKOWANO: 23 LISTOPADA 2016
ZAKTUALIZOWANO: 21 GRUDNIA 2017
Dysleksja – diagnoza i terapia
Podstawa prawna:
- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych (Dz. U. z 2013 r. poz.199 ze zm.),
- Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1591).
Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, czyli dysleksja, są częstą przyczyną niepowodzeń edukacyjnych u dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. U uczniów doświadczających długotrwałych niepowodzeń w procesie edukacji często dochodzi do wystąpienia nieprawidłowości funkcjonowania psychicznego, społecznego i emocjonalnego. Te problemy skutkują zaburzeniami przystosowawczymi, łączą się z zaburzeniami zachowania, podwyższoną drażliwością oraz obniżoną samooceną. W życiu dorosłym przekładają się na niemożność efektywnego uczenia się zawodu oraz możliwości przekwalifikowywania się.
Wyrównywanie szans edukacyjnych
Idea wyrównywania szans edukacyjnych jest wynikiem rozwoju społecznego. To jedno z najważniejszych wymagań sformułowanych wobec placówek oświatowych przez państwo. Upowszechnienie obowiązku edukacji dla dzieci ze wszystkich warstw społecznych umożliwia wykorzystanie potencjału rozwojowego jednostki, co jest źródłem korzyści osobistych i społecznych. Osiągnięcia edukacyjne mogą prowadzić do zmiany statusu społecznego poszczególnych osób i służą rozwojowi społeczeństwa.
W przypadku dzieci i młodzieży, u których obserwuje się trudności w realizowaniu zadań edukacyjnych, konieczne jest podejmowanie zindywidualizowanych działań wspierających, kompensujących czy korekcyjnych, ukierunkowanych na pokonanie występujących trudności. Do zaplanowania odpowiednich działań tego typu niezbędne jest przeprowadzenie diagnozy przyczyn trudności edukacyjnych. W przedszkolach czy szkołach zatrudniani są nauczyciele przygotowani do podejmowania zadań dydaktycznych, pracy z grupą. Wsparciem dla nich w procesie dogłębnego rozpoznania problemów poszczególnych dzieci powinni być specjaliści z poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Zadania poradni psychologiczno-pedagogicznej
Podstawowe zadania poradni psychologiczno-pedagogicznych wynikają z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych. Wśród nich znajdują się działania profilaktyczne, wspierające wychowawczą i edukacyjną funkcję przedszkola, szkołyi placówki, w tym wspieranie nauczycieli w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych dzieci i młodzieży, a także w rozwiązywaniu problemów dydaktycznych i wychowawczych.
Diagnozowanie
Wśród wielości zadań stawianych przed specjalistami poradni poczesne miejsce zajmuje prowadzenie działań diagnostycznych i wspierających w stosunku do dzieci i młodzieży, u których obserwuje się problemy w opanowaniu umiejętności czytania i pisania. Źródła niepowodzeń w nauce czytania i pisania mogą być różnorodne. W wielu przypadkach mogą wynikać one z niepełnosprawności intelektualnej, wad zmysłów (wzrok, słuch), schorzeń neurologicznych, chorób somatycznych, zaburzeń w funkcjonowaniu emocjonalno-społecznym, trudnej sytuacji rodzinnej czy zaniedbania środowiskowego.
