Gry komputerowe: nie zawsze szkodzą. O pozytywnych aspektach rozrywki dzieci

Komputery są nieodłącznym elementem rzeczywistości, służącym pracy, nauce i rozrywce. Szczególnie dzieci i młodzież coraz częściej nie wyobrażają sobie dnia bez spędzenia choćby krótkiego czasu przed ekranem. Głównym rodzajem ich aktywności pozostaje wówczas zabawa. Młody człowiek włącza grę, utożsamiając się z jej bohaterem. Wciela się w rolę głównego bohatera i wpływa - mniej czy bardziej pozornie - na przebieg akcji. Główną cechą gier komputerowych, która decyduje o ich atrakcyjności dla dzieci i młodzieży, jest możliwość głębokiego zanurzenia się w świecie wirtualnym i zaspokajanie potrzeb czy kompensowanie słabych stron z "realu".

Gry komputerowe podzielić można na trzy grupy:

1. FPP (ang. first person perspective) - gry, których akcja rozgrywa się w kreowanym przez komputer trójwymiarowym świecie, widzianym przez gracza z perspektywy bohatera;
2. RPG (ang. role play game) - komputerowa odmiana gier fabularnych, w których gracze wcielają się w wybrane postaci (rycerzy, magów) i odwiedzają fantastyczne światy, dokładnie opisane historycznie i geograficznie;
3. gry strategiczne - wywodzą się z gier wojennych; zadaniem gracza jest odpowiednie zarządzanie podległym wirtualnym światem; zależnie od rodzaju kładą nacisk na aspekt prowadzenia wojen lub na rozwój ekonomiczny wirtualnego państwa.