Pedagogika zabawy według muzycznej koncepcji Carla Orffa

Okres przedszkolny jest czasem naturalnego, nieograniczonego potencjału twórczego dziecka. W tym wieku dziecko jest najbardziej podatne na stymulację zachowań twórczych. Począwszy od wieku 3-4 lat wykształca się u dzieci zainteresowanie muzyką oraz słuch absolutny. Brak ćwiczeń w tym okresie powoduje stratę nie do odrobienia, ponieważ z każdym rokiem zmniejsza się możliwość ich rozwinięcia.

Współczesna pedagogika zabawy posługuje się różnorodnymi muzycznymi metodami pracy: Carla Orffa, Rudolfa Labana, Emila Jaquesa Dalcroze’a. Wymienieni twórcy tworzyli nowe szkoły ruchu, tańca, gimnastyki, rytmiki. Cechą specyficzną wymienionych koncepcji jest otwartość wobec różnych kultur, obyczajów i tradycji. W praktyce oznacza to możliwości wykorzystania tak rodzimego materiału muzycznego, jak i europejskiego dorobku kulturalnego.

Rozwijające się w wielu krajach Europy systemy kształcenia muzycznego wychodziły z różnych założeń dydaktycznych. Dążyły one do wyposażenia dzieci we wrażliwość i wyobraźnię muzyczną. Jedną z tych koncepcji jest koncepcja pracy z dziećmi metodą Carla Orffa.