OPUBLIKOWANO: KWIECIEŃ 2014
ZAKTUALIZOWANO: 14 STYCZNIA 2018

Samodzielność przedszkolaków w zakresie korzystania z toalety – rozwiązania organizacyjne

Opracowała: Agnieszka Sakowicz, dyrektor przedszkola niepublicznego

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59 ze zm.),
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 356).

Samodzielność w zakresie korzystania z toalety jest tematem budzącym wiele emocji zarówno wśród rodziców świeżo upieczonych przedszkolaków, jak i wychowawców przedszkolnych. Od dłuższego czasu toczy się dyskusja, jakie stanowisko wobec tego zagadnienia powinny zająć współczesne placówki. Czy wymaganie, by dziecko w wieku przedszkolnym nie korzystało już z pieluszki, stanowi relikt poprzedniej epoki czy zasadne oczekiwanie? Czy niekorzystanie z pieluchy może być jednym z warunków decydujących o przyjęciu dziecka do przedszkola?

Kiedy wymagać samodzielności?

Zawiedzie się ten, kto przewertuje tony poradników i podręczników w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, kiedy dziecko z całą pewnością nie powinno już korzystać z pieluszki. Można co najwyżej zetknąć się z „widełkami”, mówiącymi o tym, że niektóre maluchy opanowują tę umiejętność nawet około 20 miesiąca życia, inne dopiero około 36. Tymczasem maluszki rozpoczynają swoją przygodę z przedszkolem najczęściej około 30–36 miesiąca życia, personel placówki nie może więc udawać, że problem go nie dotyczy. Do przedszkola trafiają maluchy, które już dawno nie korzystają z pieluch oraz takie, dla których jest to nowa umiejętność, a nawet… jeszcze zupełnie nieznana. Osobną kwestią staje się postawa rodziców, przeważnie twierdzących, że w domu ich pociecha zawsze zgłasza swoje potrzeby fizjologiczne.

Pieluchy w statucie