Bezpłatna aplikacja na komputer – MM News... i jestem na bieżąco! Sprawdzam
Zapraszamy do zapoznania się z serwisem w wersji demo. Aby uzyskać pełen dostęp do treści kliknij "kup dostęp" i wybierz opcję najlepszą dla siebie.
, czyli dzisiaj kończy się dostęp do Twojego Niezbędnika. Przedłuż już teraz w promocji
Dostęp do serwisu wygasł w dniu . Kliknij "wznów dostęp", aby nadal korzystać z bogactwa treści, eksperckiej wiedzy, wzorów, dokumentów i aktualności oświatowych.

LUTY 2012


Zabawy ćwiczące wrażliwość, uwagę i pamięć słuchową


Opracowała: Maria Antonina Nowak-Czerwińska, logopeda w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Kutnie


Odgadujemy co to, kto to?


Rozdajemy dzieciom ilustracje przedstawiające różne zwierzęta lub przedmioty (można też posłużyć się zabawkami). Z taśmy magnetofonowej lub z płyty CD odtwarzamy poszczególne dźwięki wydawane przez zwierzęta lub przedmioty przedstawione na obrazkach (obecnie na rynku dostępnych jest wiele pomocy dydaktycznych, służących do realizowania opisanego ćwiczenia, można także wykonać je samemu). Przy każdym prezentowanym odgłosie pokazujemy odpowiedni obrazek. Dzieci, po zapoznaniu się z wszystkimi dźwiękami, losują obrazki i siadają wokół źródła dźwięków w kręgu. Trzymając przed sobą ilustracje, nasłuchują. Przedszkolak, który rozpozna swój dźwięk, podnosi obrazek w górę, tak by wszystkie dzieci oceniły, czy dobrze rozpoznał odgłos. Aby skrócić zabawę, można podzielić całą grupę w trzy-, czteroosobowe zespoły, które będą dysponowały taką samą liczbą ilustracji i zespołowo oceniały, do którego obrazka odnoszą się słyszane dźwięki.


Dźwięki i ilustracje mogą się odnosić do zwierząt (co najlepiej nadaje się dla najmłodszych grup dzieci), osób (np. głos kobiecy, męski, śpiew, płacz, śmiech itd.), instrumentów muzycznych, zjawisk przyrody (np. wiatr, deszcz), czynności (np. mycie się, chodzenie, odkurzanie), różnych odgłosów ulicy (np. pogotowie, motor, samolot).


Ten sam materiał dźwiękowy wykorzystać można także do zabawy w pantomimę. Wówczas dzieci naśladują ruchy charakterystyczne dla każdego z prezentowanych obiektów. Należy dobierać odgłosy tak, by wykonywanie charakterystycznych ruchów nie było zbyt skomplikowane. Miauczenie powodować może np. oblizywanie wąsów u kotka; krowa może powoli, dokładnie przeżuwać trawę; naśladując kozę, dzieci robią sobie palcami rogi na głowie. Podobnie można imitować grę na kolejnych instrumentach lub wykonywać na niby różne czynności np. odkurzanie. Można też spróbować zdyscyplinować dzieci, wskazując za każdym razem dziecko, które ma zareagować na eksponowany dźwięk.



Pokazujemy obrazki (zabawa dla najstarszej grupy przedszkolnej)


Dzieci trzymają w dłoniach obrazki, które różnią się między sobą jednym dźwiękiem. Każde dziecko ma jeden obrazek, np. koza – kosa, półka – bułka, piórko – biurko, bucik – budzik, walec – palec, kasza – kasa, leki – loki, las – los, fala – s