OPUBLIKOWANO: GRUDZIEŃ 2011

ZAKTUALIZOWANO: MAJ 2014

Ramowy rozkład dnia

Opracowała: Agnieszka Sakowicz, dyrektor przedszkola niepublicznego

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.),
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z 2012 r. poz. 977),
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. z 2001 r. Nr 61 poz. 624 ze zm.).

Ramowy rozkład dnia funkcjonuje w przedszkolu od zawsze. Pełni podobną funkcję jak plan lekcji w szkole – wyznacza kolejność poszczególnych czynności, stanowiąc oś całego systemu organizacji pracy placówki. Komu służy? Przede wszystkim powinien ułatwiać pracę nauczycielom. Koniecznie jednak musi uwzględniać potrzeby podopiecznych. Dlatego tak ważne jest, aby był prawidłowo skonstruowany. Co przy jego tworzeniu brać pod uwagę? Jak go ułożyć i co powinien zawierać? Oto najważniejsze pytania, na które postara się odpowiedzieć niniejszy artykuł.

Co brać pod uwagę?

Na początek powinniśmy sięgnąć po jeden z najistotniejszych dokumentów wyznaczających funkcjonowanie placówki, czyli podstawę programową wychowania przedszkolnego (załącznik nr 1 do Rozporządzenia w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego). Jedną z większych nowości okazały się w niej tzw. piątki, czyli Zalecane warunki i sposób realizacji:

„W trosce o prawidłowy rozwój psychoruchowy oraz przebieg wychowania i kształcenia dzieci w wieku przedszkolnym zaleca się następujące proporcje zagospodarowania czasu przebywania w przedszkolu w rozliczeniu tygodniowym:

1) co najmniej jedną piątą czasu należy przeznaczyć na zabawę (w tym czasie dzieci bawią się swobodnie, przy niewielkim udziale nauczyciela),

2) co najmniej jedną piątą czasu (w przypadku młodszych dzieci – jedną czwartą czasu) dzieci spędzają w ogrodzie przedszkolnym, na boisku, w parku itp. (organizowane są tam gry i zabawy ruchowe, zajęcia sportowe, obserwacje przyrodnicze, prace gospodarcze, porządkowe i ogrodnicze itd.),

3) najwyżej jedną piątą czasu zajmują różnego typu zajęcia dydaktyczne, realizowane według wybranego programu wychowania przedszkolnego,

4) pozostały czas – dwie piąte czasu nauczyciel może dowolnie zagospodarować (w tej puli czasu mieszczą się jednak czynności opiekuńcze, samoobsługowe, organizacyjne i inne)”.

Jak się wydaje, u podstaw tego, że zdecydowano się na taki zapis, legła chęć nakłonienia nauczycieli do odejścia od nauczania stolikowego oraz metod podawczych. Ograniczenie czasu zajęć dydaktycznych do zaledwie jednej piątej czasu pobytu dziecka w przedszkolu wymusza na wychowawcach zmianę sposobu planowania dnia i przyznanie zabawie najważniejszego miejsca. Zobowiązuje się też do wychodzenia z dziećmi na świeże powietrze, również w okresie zimowym, zgodnie z założeniami wychowania zdrowotnego (w przedszkolu należy malucha hartować). Aż dwie piąte czasu wychowawca dowolnie zagospodarowuje, może więc w tym okresie spokojnie skupić się na czynnościach opiekuńczych oraz wdrażaniu dziecka do samoobsługi. I wreszcie coś dla dziecka – jedna piąta czasu to swobodna zabawa maluchów: raj dla dzieci, a dla nauczycieli – doskonała okazja, by obserwować, diagnozować i gromadzić wiedzę o swoich podopiecznych.