Zmysł węchu jest bardzo ważny z punktu widzenia codziennego funkcjonowania. Przede wszystkim prawidłowe realizowanie tej funkcji wpływa na jakość życia, m.in. na rozwój poznawczy i emocjonalny. Z kolei zaburzenia węchowe utrudniają prawidłowe poznanie otoczenia. Obserwując dziecko i zwracając uwagę na konkretne zachowania, możemy zauważyć, czy ma ono trudności w obszarze powonienia. Jakie objawy mogą zaniepokoić i jaka może być ich przyczyna? Jak możemy pomóc dziecku z zaburzeniami węchowymi?

Dzięki sprawnemu węchowi możemy dobierać właściwe pokarmy (zarówno pod względem preferencji smakowych, jak i bezpieczeństwa), stymulować procesy pamięciowe (powiązanie danego zapachu ze wspomnieniem), podejmować określone decyzje, a nawet regulować nastrój. Co jednak w sytuacji, gdy dziecko doświadcza zaburzeń w tym obszarze?

Objawy zaburzeń węchowych

Diagnozy zaburzeń węchowych dokonuje lekarz – może to być laryngolog, ale także terapeuta zaburzeń integracji sensorycznej. Jednak, tak jak zostało to wskazane wyżej, obserwując dziecko i rozmawiając z nim, można zauważyć niektóre charakterystyczne objawy. Jeśli wzbudzi to nasz niepokój, warto skonsultować się z odpowiednim specjalistą.

Ważne!

Zaburzenia zmysłu powonienia mogą objawiać się białym szumem, hiposmią i hiperosmią. W zależności od postaci zaburzenia mamy do czynienia z różnymi objawami.

Biały szum dotyczy sytuacji, kiedy dziecko uwielbia wąchać różne zapachy (także intensywne i nieprzyjemne), wkładać do nosa różne małe przedmioty, zgłaszać, że czuje jakiś zapach (bez umiejętności określenia, co czuje), czy stosować hiperwentylację.

Dziecko z hiperosmią (nadwrażliwością, nadreaktywnością węchową) będzie narzekać na zapachy w swoim otoczeniu, których nie czują inne osoby, często twierdząc, że czuje, że brzydko pachnie. U takich dzieci może pojawić się odruch wymiotny, będący efektem odczuwania niektórych zapachów. Dodatkowo dziecko z hiperosmią będzie unikać osób (np. z uwagi na ich perfumy, dym od papierosa), miejsc (restauracja, stołówka), potraw charakteryzujących się silnym zapachem (ryby, mięso, jajka, czosnek, zioła). W związku z tym dziecko będzie jadło tylko określone potrawy, tolerowało ubrania wyprane w określonym detergencie czy używało wybranych kosmetyków.

W odróżnieniu od hiperosmii dziecko z hiposmią